ਤੁਹਾਡੀ ਆਭਾ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਵੇਖਣਾ ਹੈ: ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਅਭਿਆਸ
ਸਿੱਖੋ ਕਿ ਸਧਾਰਨ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਅਭਿਆਸਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਔਰਸ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਵੇਖਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨਾ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਤੁਸੀਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਅਭਿਆਸ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਨਰਮ-ਫੋਕਸ ਤਕਨੀਕਾਂ, ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਦਾ ਕੰਮ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਔਰਸ ਦੇਖਣਾ ਉਹਨਾਂ ਹੁਨਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ ਜੋ ਰਹੱਸਮਈ ਲੱਗਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਤੁਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਅਜ਼ਮਾਉਂਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹੋ ਕਿ ਇਹ ਕੁਝ ਨਵਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਬਜਾਏ ਕਿਵੇਂ ਵੇਖਣਾ ਹੈ ਸਿੱਖਣ ਬਾਰੇ ਵਧੇਰੇ ਹੈ। ਸ਼ਿਫਟ ਸੂਖਮ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਹਿਲੀ ਝਲਕ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਉਮੀਦ ਨਾਲੋਂ ਸ਼ਾਂਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਆਭਾ ਕੀ ਹੈ
ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਆਭਾ ਨੂੰ ਜੀਵਿਤ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਇੱਕ ਊਰਜਾਵਾਨ ਖੇਤਰ ਵਜੋਂ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਤਜਰਬੇ, ਸਰੀਰਕ, ਭਾਵਨਾਤਮਕ, ਮਾਨਸਿਕ ਅਤੇ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਦੇ ਵੱਖੋ-ਵੱਖਰੇ ਪਹਿਲੂਆਂ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਭਿਆਸੀ ਅਤੇ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਇਸ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਕਾਫ਼ੀ ਭਿੰਨ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਵਰਣਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹਨਾਂ ਪਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀ ਹੈ ਅਤੇ ਰੰਗਾਂ ਦਾ ਕੀ ਅਰਥ ਹੈ।
ਆਪਣੇ ਜਾਂ ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਆਭਾਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣਾ ਸਿੱਖਣ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੂੰ ਅਪਣਾਉਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਸਿਰਫ਼ ਅਨੁਭਵੀ ਅਭਿਆਸ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਅਨੁਭਵ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਉੱਥੋਂ ਆਪਣੀ ਸਮਝ ਨੂੰ ਵਿਕਸਿਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਨਰਮ-ਫੋਕਸ ਤਕਨੀਕ
ਆਰਾ ਧਾਰਨਾ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਬੁਨਿਆਦੀ ਤਬਦੀਲੀ ਫੋਕਸ, ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣਾਤਮਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਤੋਂ ਇੱਕ ਨਰਮ, ਵਧੇਰੇ ਪੈਰੀਫਿਰਲ ਕਿਸਮ ਦੀ ਦਿੱਖ ਵੱਲ ਵਧ ਰਹੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਦੇਖਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਕੇਂਦਰੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਆਭਾ ਧਾਰਨਾ, ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਲੋਕਾਂ ਲਈ, ਕੇਂਦਰ ਦੀ ਬਜਾਏ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਕਿਨਾਰਿਆਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਅਰਾਮ ਨਾਲ ਬੈਠੋ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਾਦੇ, ਹਲਕੇ ਰੰਗ ਦੇ ਪਿਛੋਕੜ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਇੱਕ ਹੱਥ ਨੂੰ ਫੜੋ। ਇੱਕ ਚਿੱਟੀ ਕੰਧ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਆਪਣੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਨੂੰ ਥੋੜਾ ਜਿਹਾ ਫੈਲਾਓ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਪਿੱਛੇ ਕਿਸੇ ਥਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖੋ, ਸ਼ਾਇਦ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਦੇ ਕੁਝ ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਪਿੱਛੇ ਕੰਧ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਤ ਕਰੋ। ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਆਰਾਮ ਦੇਣ ਦਿਓ। ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਝਪਕਣਾ. ਕੁਝ ਖਾਸ ਦੇਖਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾ ਕਰੋ।
ਇਸ ਨਰਮ, ਫੋਕਸ ਰਹਿਤ ਦਿੱਖ ਦੇ ਇੱਕ ਜਾਂ ਦੋ ਮਿੰਟ ਬਾਅਦ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਆਪਣੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਇੱਕ ਬੇਹੋਸ਼ ਧੁੰਦ ਜਾਂ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇ ਪਤਲੇ ਬੈਂਡ ਨੂੰ ਵੇਖਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਖਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਇੱਕ ਅਸਲੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਬਿੰਦੂ ਹੈ।
ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਦਾ ਕੰਮ
ਇੱਕ ਹੋਰ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਅਭਿਆਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸ਼ੀਸ਼ਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਮੱਧਮ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਾਲੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਦੇ ਸਾਮ੍ਹਣੇ ਖੜੇ ਹੋਵੋ ਜਾਂ ਬੈਠੋ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਰੋਸ਼ਨੀ ਸਰੋਤ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਅਤੇ ਮੋਢਿਆਂ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਨੂੰ ਦੇਖੋ, ਦੁਬਾਰਾ ਸਿੱਧੇ ਆਭਾ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਬਜਾਏ ਨਰਮ-ਫੋਕਸ ਪਹੁੰਚ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰੋ।
ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਨਾਲੋਂ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਆਭਾ ਦੇਖਣਾ ਆਸਾਨ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਾਂਤ ਰਹਿ ਸਕਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਜਲਦੀ ਕੁਝ ਦੇਖਣ ਲਈ ਕੋਈ ਸਮਾਜਿਕ ਦਬਾਅ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਇੱਕ ਵਾਰ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਤੋਂ ਦਸ ਮਿੰਟ ਲਈ ਅਭਿਆਸ ਕਰੋ। ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਥੱਕੀਆਂ ਮਹਿਸੂਸ ਨਾ ਹੋਣ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਦਬਾਉਣ ਨਾਲੋਂ ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡਾ ਧਿਆਨ ਅਜੇ ਵੀ ਮੁਕਾਬਲਤਨ ਤਾਜ਼ਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਰੁਕਣਾ ਬਿਹਤਰ ਹੈ।
ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨੋਟਿਸ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ
ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ, ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਧਾਰਨਾ ਇਹ ਹੈ:
- ਸਰੀਰ ਦੇ ਕਿਨਾਰਿਆਂ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਥੋੜੀ ਜਿਹੀ ਚਮਕ ਜਾਂ ਵਿਜ਼ੂਅਲ ਵਾਈਬ੍ਰੇਸ਼ਨ
- ਇੱਕ ਚਿੱਟਾ ਜਾਂ ਕਰੀਮ ਰੰਗ ਦਾ ਬੈਂਡ ਕੁਝ ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਬਾਹਰ ਵੱਲ ਵਧਦਾ ਹੈ
- ਕਿਨਾਰਿਆਂ 'ਤੇ ਇੱਕ ਫਿੱਕਾ ਰੰਗ, ਅਕਸਰ ਧੋਤੇ ਹੋਏ ਪੀਲੇ, ਨੀਲੇ-ਹਰੇ, ਜਾਂ ਫ਼ਿੱਕੇ ਜਾਮਨੀ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ
ਇਹ ਪਹਿਲੀਆਂ ਧਾਰਨਾਵਾਂ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੂਖਮ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਪ੍ਰਵਿਰਤੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਿਜ਼ੂਅਲ ਕਲਾਕ੍ਰਿਤੀਆਂ, ਇੱਕ ਫਲੋਟਰ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੀ ਚਾਲ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਖਾਰਜ ਕਰਨ ਦੀ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਜਲਦੀ ਖਾਰਜ ਨਾ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ। ਨਰਮ ਫੋਕਸ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹੋ ਅਤੇ ਦੇਖੋ ਕਿ ਕੀ ਧਾਰਨਾ ਬਣੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਆਪਣੇ ਅਭਿਆਸ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਕਰਨਾ
ਇਕਸਾਰਤਾ ਮਿਆਦ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮਾਇਨੇ ਰੱਖਦੀ ਹੈ। ਪੰਜ ਮਿੰਟ ਦਾ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਅਭਿਆਸ ਕਦੇ-ਕਦਾਈਂ ਲੰਬੇ ਸੈਸ਼ਨਾਂ ਨਾਲੋਂ ਹੁਨਰ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਭਰੋਸੇਯੋਗਤਾ ਨਾਲ ਵਿਕਸਤ ਕਰੇਗਾ। ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਅਭਿਆਸ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਰੰਗ ਨੂੰ ਹੋਰ ਸਪੱਸ਼ਟ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਮਝਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਜੋ ਰੰਗ ਤੁਸੀਂ ਦੇਖਦੇ ਹੋ ਉਹ ਅਰਥਪੂਰਨ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਬਾਰੇ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਕਿ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਆਭਾ ਰੰਗਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਆਭਾ ਰੰਗ ਪਾਠਕ ਇੱਕ ਹੋਰ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਬ੍ਰੇਕਡਾਊਨ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਕੁਝ ਦੇਖਦੇ ਹੋ ਉਸ ਤੋਂ ਪਰੇ ਆਉਰਾ ਵਿਆਖਿਆ ਲਈ ਇੱਕ ਸੰਪੂਰਨ ਸੰਦਰਭ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਆਰਾ ਰੀਡਿੰਗ ਗਾਈਡ ਇਹ ਕਵਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਵਾਰ ਵਿਜ਼ੂਅਲ ਹੁਨਰ ਵਿਕਸਿਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਸਮਝਦੇ ਹੋ ਉਸ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਿਵੇਂ ਕਰਨੀ ਹੈ।
ਉਮੀਦ 'ਤੇ ਇੱਕ ਨੋਟ
ਕੁਝ ਲੋਕ ਇਸ ਹੁਨਰ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਿਕਸਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਮਹੀਨਿਆਂ ਲਈ ਕੋਮਲ ਅਭਿਆਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਦੋਵੇਂ ਠੀਕ ਹਨ। ਮੁੱਲ ਸਿਰਫ ਇਸ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਰੰਗ ਦੇਖਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਧਿਆਨ ਦੀ ਗੁਣਵੱਤਾ ਵਿੱਚ ਅਭਿਆਸ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸੰਸਾਰ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਦਾ ਇੱਕ ਹੌਲੀ, ਨਰਮ, ਵਧੇਰੇ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤਰੀਕਾ।
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਦੇਖਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਦੇਖਦੇ ਹੋ ਉਹ ਅਕਸਰ ਜਾਣਨ ਯੋਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਕਸਰ ਪੁੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਸਵਾਲ
ਕੀ ਕੋਈ ਆਰਾ ਨੂੰ ਵੇਖਣਾ ਸਿੱਖ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਅਭਿਆਸ ਨਾਲ ਜੀਵਿਤ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਇੱਕ ਸੂਖਮ ਵਿਜ਼ੂਅਲ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋਣ ਦੀ ਰਿਪੋਰਟ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕੁੰਜੀ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਜ਼ੂਅਲ ਫੋਕਸ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਬਜਾਏ ਆਰਾਮ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈ, ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਹੁਨਰ ਜਿਸ ਨੂੰ ਵਿਕਸਤ ਕਰਨ ਲਈ ਕੁਝ ਧੀਰਜ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਇੱਕ ਆਭਾ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ?
ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ, ਪਹਿਲੀ ਧਾਰਨਾ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਜਾਂ ਵਸਤੂ ਦੇ ਕਿਨਾਰਿਆਂ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਇੱਕ ਬੇਹੋਸ਼ ਚਿੱਟੀ ਜਾਂ ਥੋੜੀ ਜਿਹੀ ਰੰਗੀਨ ਧੁੰਦ ਹੈ। ਅਭਿਆਸ ਨਾਲ, ਕੁਝ ਲੋਕ ਵੱਖਰੇ ਰੰਗਾਂ ਅਤੇ ਪਰਤਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਵਿਕਸਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਕੀ ਆਰਾ ਨੂੰ ਦੇਖਣਾ ਇੱਕ ਮਾਨਸਿਕ ਯੋਗਤਾ ਹੈ?
ਵਿਚਾਰ ਵੱਖੋ-ਵੱਖਰੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਆਭਾ ਧਾਰਨਾ ਨੂੰ ਅਭਿਆਸ ਦੁਆਰਾ ਵਿਕਸਤ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਜਾਂ ਮਾਨਸਿਕ ਭਾਵਨਾ ਵਜੋਂ ਮੰਨਦੀਆਂ ਹਨ। ਦੂਸਰੇ ਇਸਨੂੰ ਸੂਖਮ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਗਤ ਧਿਆਨ ਦੇ ਇੱਕ ਰੂਪ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਰਣਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਿਸਨੂੰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਅਨੁਭਵੀ ਹੁਨਰ ਵਾਂਗ ਸਿਖਲਾਈ ਦਿੱਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਔਰਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣਾ ਸਿੱਖਣ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਲੱਗਦਾ ਹੈ?
ਕੁਝ ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ 'ਤੇ ਕੁਝ ਦੇਖਦੇ ਹਨ, ਦੂਸਰੇ ਹਫ਼ਤੇ ਦੇ ਅਭਿਆਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਕਸਾਰਤਾ ਮਿਆਦ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮਾਇਨੇ ਰੱਖਦੀ ਹੈ। ਪੰਜ ਤੋਂ ਦਸ ਮਿੰਟ ਦੇ ਛੋਟੇ ਨਿਯਮਤ ਸੈਸ਼ਨ ਕਦੇ-ਕਦਾਈਂ ਲੰਬੇ ਯਤਨਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਪੜ੍ਹਨਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖੋ
ਬਲੌਗ ਤੋਂ ਵਧੇਰੇ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਅਤੇ ਸਮਝ.